آذربایجان

 

 
  آنا صحیفه ►►► سیاست اجتماعی ملی بین الملل ادبیات و هنر  
     

بهروز مطلب زاده 

7 ثور 1357 یک روز تاریخی

 در تاریخ ملت های، جهان روزهائی  وجود دارند که نه تنها هیچگاه فراموش نمیشوند بلکه گاهی حتی به نقطه عطف تاریخی نیز مبدل می گردند. البته این روزهای مهم و به یاد ماندنی، بسته به اینکه از کدامین موقعیت اجتماعی سیاسی به آن نگریسته شود روزهائی هستند خاطره انگیز و پرشکوه ویا رنج زا و بدشگون. در این رابطه می توان به طور نمونه از مردم آذربایجان ایران وافغانستان نام برد.

اگردر تاریخ پر فراز ونشیب مردم آذربایجان روز21 آذر ماه 1324 روز شکفتن گل های آرزوی دیرین این ملت برای رسیدن به آزادی و اعمال حاکمیت ملی بود و روز21 آذر ماه 1325 روز به خاک و خون کشیده شدن هزاران آزادیخواه و عدالت جوی وطن پرست که نتیجه طبیعی اش استقرار یک حکومت جبار وسر سپرده در آن سرزمین بود، درتاریخ خونبار مردم افغانستان این دو روز به یادماندنی روزهای 7 ثور1357 و 8 ثور1371 است.

 ازآن روافغانستان و آذربایجان را برای نمونه برگزیده ایم که :

1- پیروزی و شکست مردم آذربایجان درآن روزگار، درست دربرهه ای از تاریخ جهان رخ داد که جنگ سرد میان دو ابرقدرت جهانی تازه داشت نطفه می بست  و آذربایجان ایران اولین میدان زورآزمائی و نبرد این دو خصم آشتی ناپذیر بود.

2  پیروزی و شکست قیام افسران شرافتمند وترقی خواه  نیروهای مسلح ارتش به رهبری حزب دمکراتیک افغانستان درزمانی روی داد که جهان سرمایه داری و در راس آن امپریالیسم آمریکا به دلائل معین تاریخی و سیاسی کفه ترازوی جنگ سرد را به نفع خود سنگین تر کرده بود. در واقع مردم رنج دیده افغانستان قربانی بلافصل، در بزنگاه پیروزی امپریالسم در جنگ سرد بر دشمن دیرین خود اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود که باید به مسلخ فرستاده می شد.        

***

درهفتم اردیبهشت ماه 1357 7 ثور یعنی درست سی ویک سال پیش از این، در چنین روزی افسران ترقی خواه ومیهن پرست  کشور همسایه ما افغانستان توانستند تحت رهبری حزب دمکراتیک خلق افغانستان قدرت را به دست بگیرند. این حادثه درآن مقطع زمانی، در منطقه خاورمیانه یک رویداد پراهمیت و تاریخی بود . زیرا اولا در یک کشورقومی وعشیرتی به شدت عقب مانده از جهت اجتماعی سیاسی و اقتصادی اتفاق افتاده بود وثانیا درهمسایگی کشور اتحاد جماهیر شوروی به وقوع پیوست  بود که خود را پشتیبان جنبش های مترقی ومردمی جهان می دانست . حزب دمکراتیک خلق افغانستان وشورای انقلاب افغانستان از همان فردای به دست گرفتن قدرت، بر قراری عدالت، برابری و صلح را سر لوحه کار خود قرار دادند. اما جهان سرمایه داری و در راس آن ایالات متحده آمریکا به عنوان ستاد مرکزی ضد انقلاب جهانی با بسیج، سازماندهی و تسلیح نیروهای ارتجاع داخلی ومنطقه ای ، جنگ اعلام ناشده ای را علیه حکومت نوپای افغانستان به راه انداخت. از سوی دیگر جمهوری اسلامی پاکستان و ایران نیز به عنوان حامیان نیروهای ارتجاعی وضد انقلاب، با همه نیرو و توان خود در خدمت اجرای آن سناریو جنایکارانه ای قرار گرفتند که امپریالیزم آمریکا و انگلستان برای افغانستان و حامی آن اتحاد شوروی نوشته بودند. درراستای اجرای همین سناریو بود که ایالات متحده توانست، اتحاد شوروی را درهمان دامی گرفتار سازد که خود درجریان جنگ ویتنام گرفتار آمده بود. اتحاد شوروی که خود در عرصه داخلی بابحران عمیق ناشی از جدائی و فاصله حکومت ومردم رو در رو بود با ارتکاب یک خطای  سیاسی و استراتژیک مهم، نیروهای نظامی خود را وارد افغانستان کرد و با این کار خود سوت پایان جنگ سرد را به صدا در آورد.

مردم افغانستان که سابقه ای دیرینه در پیکار و مبارزه با نیروهای تجاوزگر خارجی داشتند نمی توانستند چشم بر این خطای بزرگ اتحاد شوروی ببندند. در نتیجه آتش جنگی ناخواسته و نامقدس در سرتاسر کشور شعله ور شد. طی نزدیک به چهارده سال جنگ بی امان میان نیروهای دولتی وگروهای جهادی که به طور عمده از طرف ایالات متحده، پاکستان، ایران و عربستان سعودی تسلیح وپشتیبانی می شدند ملیون ها افغانی با رها کردن خانه و کاشانه خود به ایران و پاکستان گریختند، هزاران نفر جان خود را از دست داده و هزاران نفر معلول و مجروح گردیدند. اتحاد شوروی اجبارا خاک افغانستان را تخلیه کرد اما دیگر دیر شده بود. حزب دمکراتیک خلق افغانستان با درک شرایط جدید سیاست مصالحه ملی را اعلام داشت اما مجموعه شرایط داخلی وبین المللی وضعیتی را فراهم ساخته بود که افغانستان می بایست روزهای سیاه وتاریک دیگری را به خود ببیند. وچنین بود که در 8 ثور 1371، واپسگرایان و سپاه ارتجاعی- مذهبی، با حمایت همه جانبه آمریکا خاک افغانستان را در نوردید وبا قتل عام فجیع فرزندان راستین آن سرزمین لکه ننگی ابدی بر دامن خود نهاد. خاطره فداکاری ها وجانبازی های کسانی که درراه به ثمررساندن آرمان وهدفهای میهن دوستانه حرکت 7 ثور جان خود را فدا کردند از یادها نخواهد رفت. 

نسخه قابل چاپ

     
 

 

ذربایجان" دا یازیلان مطلب لردن باشفا سایت لار ویایینلاردا فایدالانماق،
 یالنیز یازیچی، ترجمه چی و قایناق آ
دلارینی چکمکله آزادیر.